Քրիստոնեությունը որպես պետական կրոն ընդունած առաջին երկիրը դարձավ Հայաստանը 301 թվականին, որոշում, որն հազարամյակներ շարունակ խորապես կձևավորեր իր մշակույթը, ինքնությունը և պատմությունը։
Հայաստանի կողմից քրիստոնեության ընդունումը 301 թվականին աշխարհի պատմության մեջ նշանավորեց հիմնարար շրջադարձ: Թրադատ Գ թագավորի օրոք և Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչի ջանքերով Հայաստանը դարձավ առաջին պետությունը, որն օրենքով ընդունեց քրիստոնեությունը որպես պետական կրոն:
Այս ճակատագրական որոշումը կայացավ Գրիգոր Լուսավորիչի՝ Խոր Վիրապի վիհում 13 տարի բանտարկությունից հետո դուրս գալուց և Թրադատ թագավորին առեղծվածային հիվանդությունից բուժելուց հետո: Թագավորի հաջորդող դարձը հանգեցրեց հայ ժողովրդի զանգվածային մկրտությանը Եփրատ գետում:
Քրիստոնեության հաստատումը խորապես ազդեց հայ մշակույթի վրա՝ հանգեցնելով հայոց գրերի ստեղծմանը Մեսրոպ Մաշտոցի կողմից 405 թվականին, հարուստ աստվածաբանական ու գրական ավանդույթի զարգացմանը և հայկական լեռնաշխարհում հազարավոր եկեղեցիների ու վանքերի կառուցմանը:
Հայ Առաքելական Եկեղեցին, որպես աշխարհի ամենահին քրիստոնեական հաստատություններից մեկը, դարեր շարունակ մնացել է հայ ժողովրդի հոգևոր սիրտը՝ օտար տիրապետությունների, հալածանքների և սփյուռքի պայմաններում: Այն շարունակում է ծառայել որպես կենսական կապ՝ միավորելով ամբողջ աշխարհի հայերին իրենց նախնիների ժառանգության հետ: