Ղավուրման հայկական հնագույն մեթոդ է միսը պահպանելու համար՝ այն դանդաղ եփելով սեփական յուղի մեջ: Եփված միսը պահվում է հալված յուղի մեջ ընկղմված, որը կանխում է փչացումը: Ավանդաբար այն պատրաստում էին աշնանը՝ ձմեռվա ընթացքում օգտագործելու համար:
Բաղադրիչներ
- 2 կգ գառան ուս կամ ոտք (ճարպով)
- 500 գ գառան պոչի ճարպ (կամ լրացուցիչ ճարպոտ գառան միս)
- 2 ճգ աղ
- 1 ճգ սև պղպեղ
- 1 ճգ համեմ
- 0.5 ճգ դարչին (ըստ ցանկության)
Հրահանգներ
-
1
Խոյի միսը կտրեք 5 սանտիմետրանոց խորանարդիկների, ճարպը թողնելով կցված: Պոչի ճարպը կտրեք կտորների:
-
2
Պոչի ճարպը դրեք մեծ ծանր կաթսայի մեջ ցածր կրակի վրա: Հալեցրեք մինչև հեղուկ ճարպը կաթսայում հավաքվի:
-
3
Կաթսային ավելացրեք խոյի մսի խորանարդիկները: Աղ արեք, պղպեղ և համեմունքներ ավելացրեք:
-
4
Եփեք ցածր կրակի վրա 2-3 ժամ, ժամանակ առ ժամանակ խառնելով: Միսը պետք է դանդաղ եփվի ճարպի մեջ:
-
5
Երբ միսը շատ փափուկ է դառնում և ճարպը ամբողջությամբ հալվում է, միսը տեղափոխեք ստերիլիզացված բանկաների մեջ:
-
6
Տաք ճարպը լցրեք մսի վրա՝ համոզվելով, որ այն ամբողջությամբ ծածկված է: Միսը չպետք է բաց մնա:
-
7
Թողեք ամբողջությամբ սառչի: Ճարպը կպնդանա և կկնքի միսը: Պահեք զով տեղում կամ սառնարանում:
Խորհուրդներ և տարբերակներ
Միսը պետք է ամբողջությամբ ընկղմված լինի յուղի մեջ՝ ճիշտ պահպանման համար: Ավանդաբար պահվում է կավե ամանների մեջ: Օգտագործելիս մի քիչ միս և յուղ միասին վերցրեք՝ ձվածեղ տապակելու համար յուղը հիանալի է:
Մշակույթային նախապատմություն
Ղավուրման սառնարանների գյուտից առաջ հայկական սննդի պահպանման կարևոր մասն էր կազմում։ Ընտանիքները աշնանը մորթում էին ոչխար և միսը պահպանում ղավուրմայի տեսքով՝ դաժան ձմեռվա ամիսներին օգտագործելու համար։ Այն մինչ օրս գյուղական վայրերում հարգված ավանդույթ է մնում։
Տարածաշրջան: All regions